آسون بگیر


از وقتی تابستون (از۹تیر به بعد=))شروع شده به طرز اعجاب انگیزی نسبت به همه چیز بیخیال شدم.

راسیاتش به نظرم منطقی نبود منی که دوسال تموم اضطرابمو هر لحظه با خودم حمل میکردم؛حالا که دلیل این اضطراب دمشو گذاشته رو کولشو رفته، من این خر حمالی رو ادامه بدم.

البته  میدونم توی این وضعی که هستیم دلیل برای اضطراب خیلی زیاده و من میتونستم یکی دیگه رو بذارم رو کولمو و به راهم ادامه بدم ولی خسته تر از این حرفا بودم که بخوام شادیمو با یه موجود خوفناک دیگه قسمت کنم.

پس توی گوگل سرچ کردم "آهنگ شاد قدیمی" و با این صفحه مواجه شدم.

من همیشه عاشق رقصیدن بودم و شاید اگه توی یه کشور دیگه با امکانات بیشتر بدنیا میومدم الان یه رقصنده ی باله بودم ولی هنوزم میتونم برقصم پس تو ی یوتیوب سرچ کردم"آموزش رقص ایرانی" و خداروشکر که هنوزم بعضی از آدما دوست دارن شادی شونو با بقیه قسمت کنن.

شاد بودن تنها دارایی منه پس چرا بذارم توسط اتفاقات روزمره به تاراج بره؟

امیدوارم حال دلتون خوب باشه.

+من خیلی درمورد ادامه دادن وضع قبلی وبلاگم فکر کردم و حتی به این نتیجه رسیدم که باید حذف کنم اینجا رو ولی اینقدر مردمان بیان انرژیاشون سبز و امیدوار کننده س که از توان من خارج بود این کار اما چون هنوز اعتماد به نفسم در مورد چیز هایی که مینویسم پایینه نمیتونم عصاره ی روح سبزمو باهاتون در میون بذارم و فکر میکنم این تابستون بیشتر از خودم بنویسم.